0 دیدگاه ها
پارک پلیت آسانسور (ساختار و نحوه عملکرد)
پارک پلیت (Park Plate) یا صفحه پارک، به یک صفحه یا پایهی فلزی صاف، تراز و مقاوم گفته میشود که امروزه در آسانسورهای MRL روی کابین آسانسور تمهیداتی برای آن در نظر گرفته میشود و البته در کف چالهی آسانسور نیز نصب میشود و در مرحلهی اجرای مکانیک آسانسور، بهعنوان تکیهگاه اولیه و موقتی برای استقرار ریلهای راهنما، براکتها، ابزارهای نصب یا تجهیزات کابین مورد استفاده قرار میگیرد.
در واقع، پارک پلیت یک المان زیرسازهای فلزی و اجرایی است که به نصبکننده کمک میکند بتواند در مراحل تعمیرات و نگهداری حین استفاده آسانسور توسط ساکنین و نصب اولیه (پیش از آنکه همهی تجهیزات در جای نهایی خود قرار گیرند)، پایهی تراز، محکم و قابل اعتماد برای شروع نصب داشته باشد.
محل نصب پارک پلیت کجاست؟
پارک پلیتها معمولاً در یکی از سه محل زیر نصب میشوند:
- روی کابین آسانسور برای تعمیرات موتور در آسانسورهای MRL
- کف چاله آسانسور (Pit): روی بتن کف چاله، معمولاً در محل پایهی ریل کابین یا ریل وزنه تعادل
- روی صفحهی کفشاسی یا سازهی فلزی کف چاه: در پروژههایی که کف چاه بهصورت شاسیکشی یا سازهی فلزی اجرا شده
پارک پلیتهای مورد استفاده در نصب باید در محل مشخصی نصب شوند که محور دقیق ریلها از همانجا آغاز میشود. در واقع، این صفحات فلزی نقش "نقطه صفر نصب" را دارند.
جنس، ابعاد و ویژگیهای فنی پارک پلیت
جنس پارک پلیت معمولاً از ورق فولادی ضخیم (مثلاً 10 تا 15 میلیمتر) انتخاب میشود.
ابعاد آن بسته به نوع ریل و سازه زیرین، متفاوت است، اما معمولاً بهاندازهای انتخاب میشود که امکان پیچکردن ریل، جوشدادن براکت یا نصب ابزار نصب موقت روی آن فراهم باشد.
سطح آن باید صاف، تراز و بدون انحنا باشد، زیرا بهعنوان مرجع نصب استفاده میشود.
در صورت لزوم، با سوراخهای رزوهدار، رولبولت یا پلیتهای جوششده به میلگرد انتظار در کف چاله تثبیت میشود.
کاربردهای اصلی پارک پلیت در اجرای آسانسور
پارک پلیت، هرچند دائمی نیست، اما در چند کاربرد حیاتی ایفای نقش میکنه:
الف) تکیهگاه اولیه برای نصب اولین براکت ریل
در نصب ریل کابین و وزنه، اولین براکت در پایینترین نقطه (کف چاه) نصب میشود. این براکت باید دقیقاً روی محور مشخص شده و تراز باشد. پارک پلیت بستر محکم و صاف برای نصب این براکت را فراهم میکند.
ب) تراز اولیه ریلها و چکپوینت شاقول
پارک پلیت بهعنوان نقطه شروع تراز کردن ریلها در کل ارتفاع چاه عمل میکند. اگر این نقطه اشتباه نصب شود، ریل در کل مسیر از محور خارج خواهد شد.
ج) استقرار موقت ابزار نصب و تجهیزات مونتاژ
در برخی پروژهها، برای نصب جک هیدرولیکی، قاب موقت، پیچ و مهرههای نصب ریل یا حتی نصب آسانسور در فاز ساخت، از پارک پلیت بهعنوان پایه ابزار نصب استفاده میشود.
د) امکان ریست و سرویس در آینده
در صورت نیاز به باز کردن بخشی از سیستم مکانیک یا انجام سرویسهای اساسی، پارک پلیت محل امنی برای قراردادن ریل یا براکت باز شده محسوب میشود.
تفاوت پارک پلیت با پلیتهای مهاری و پلیت ضربهگیر
گاهی این مفاهیم با هم اشتباه گرفته میشوند. در حالیکه:
- پلیت مهاری (Anchor Plate): برای مهار دائم براکتهای ریل به دیواره چاه استفاده میشود.
- پلیت ضربهگیر (Buffer Plate): محل نصب ضربهگیر کابین یا وزنه در کف چاله است و در برابر ضربه مقاوم طراحی میشود.
- پارک پلیت: فقط برای نصب موقت و اجرای مرحلهای است؛ معمولاً در پایان نصب، یا باقی میماند یا در برخی موارد باز میشود.
نکات اجرایی در نصب پارک پلیت
- سطح پلیت باید با تراز دقیق تنظیم شود، در غیر این صورت شاقولی ریل در کل مسیر چاه بههم میریزد.
- باید بهدرستی به بتن یا سازه زیرین متصل شود تا در برابر نیروهای نصب دچار جابجایی نشود.
- بهتر است محل نصب پارک پلیت قبل از اجرای بتن کف چاه طراحی شده و با میلگرد انتظار یا پلیت جاسازیشده در کف هماهنگ باشد.
- در سازههای فلزی، جوش مستقیم به سازه کف چاه نیز قابل انجام است.
جمعبندی
پارک پلیت آسانسور، یکی از المانهای کلیدی و پنهان در فرآیند نصب اصولی آسانسور است که معمولاً در مرحله آمادهسازی چاه و پیش از نصب تجهیزات اصلی، برای تضمین تراز، شاقول و محور صحیح ریلها به کار میرود.
اگرچه ممکنه پس از اتمام نصب دیگر به آن توجهی نشود، اما نقش آن در ایجاد یک خط نصب بدون انحراف، سریع، دقیق و مطمئن انکارناپذیر است. بیتوجهی به اجرای صحیح پارک پلیت میتونه منجر به رگلاژهای پرهزینه، نصب مجدد ریل، لرزش کابین یا حتی مردودی در آزمون استاندارد بشه.
ارسال نظر
نکته: HTML ترجمه نمی شود!