0 دیدگاه ها
آموزش آب بندی چاله آسانسور (اجرای صحیح و استاندارد)
چاله یا چاهک آسانسور یا Pit، پایینترین قسمت چاه آسانسور است که در تراز پایینتر از کف طبقه اول قرار دارد و بهطور مستقیم با فونداسیون و خاک در ارتباط است. این ناحیه مستعد نفوذ آبهای سطحی، زیرزمینی یا حتی آب ناشی از ترکیدگی لولههاست. عدم آببندی صحیح این بخش میتواند خسارات سنگینی به تجهیزات داخل چاهک ، کفشکها، ضربهگیرها و حتی سازه وارد کند. مطابق مقررات ملی ساختمان (مبحث ۱۵) و استاندارد ISIRI 6303، چاله آسانسور باید کاملاً خشک، بدون نشتی و عاری از رطوبت باشد. در این آموزش، بهصورت گامبهگام مراحل عملی و اصولی آببندی Pit آسانسور را بررسی میکنیم.
چاله آسانسور چیست و چرا باید آببندی شود؟
Pit فضایی به عمق حدود ۱.۵ متر زیر کابین در پایینترین تراز چاه آسانسور است. این ناحیه محل نصب ضربهگیر (Buffer)، شالترها، ریلهای راهنما، کابلها و سایر ملزومات آسانسور است.
منابع اصلی ورود آب به چاله:
- نفوذ از خاک اطراف فونداسیون
- درزهای اجرایی بتن
- درزهای انبساطی
- تراکم نامناسب بتن
- لولههای تأسیساتی عبوری
- نشتی از طبقات بالاتر
الزامات استاندارد و قانونی
بر اساس استاندارد ملی ایران ISIRI 6303:
"در چاهک آسانسور نباید هیچگونه نشتی آب یا رطوبت وجود داشته باشد. تجهیزات الکتریکی و مکانیکی آسانسور باید در محیط خشک نصب شوند و هرگونه رطوبت، مانع تأیید نهایی بازرسان خواهد شد."
همچنین مبحث ۱۵ مقررات ملی ساختمان الزام میکند:
طراحی سیستم زهکشی در مجاورت چاله آسانسور
جلوگیری از عبور لولههای فاضلاب از داخل چاله
اجرای آببندی پیش از نصب تجهیزات
مراحل اجرایی آببندی چاله آسانسور
مرحله اول: آمادهسازی بستر
پاکسازی کامل چاله از مصالح باقیمانده، گردوغبار و روغن قالب
ترمیم ترکها و شکستگیهای بتن با ملاتهای ترمیمی
ایجاد سطح یکنواخت و مقاوم برای اجرای لایه آببند
توصیه: از فرچه سیمی یا دستگاه واترجت برای تمیزکاری استفاده شود.
مرحله دوم: اعمال پرایمر نفوذی
استفاده از پرایمرهای پایه سیمانی یا اپوکسی برای نفوذ به سطح بتن
تقویت چسبندگی لایههای بعدی عایق
توصیه: در پروژههای مرطوب یا بتنهای ضعیف، استفاده از پرایمر نفوذگر کریستالی پیشنهاد میشود.
مرحله سوم: اجرای لایه اصلی آببندی
انواع متریال قابل استفاده:
نوع عایق و ویژگیها
عایق پایه سیمانی دو جزئی: رایجترین روش در چالههای بتنی
عایق کریستالی (نفوذگر بتن): مقاومت بالا در برابر فشار منفی آب
ژل آببند پلیمری: مناسب درزها و نفوذپذیری بالا
ایزوگام رولی: فقط در صورت اجرای سطح صاف و بدون اتصال سازهای
توصیه: اجرای حداقل دو لایه عایق پایه سیمانی با ماله یا قلممو بهصورت متقاطع (ضربدری) توصیه میشود.
مرحله چهارم: آببندی درزها و محل عبور لولهها
استفاده از نوار واتراستاپ PVC یا بنتونیتی در درز سرد بتن
پر کردن گوشههای دیوار و کف با ملاتهای زاویهدار
درزگیری عبور لولهها با چسب پلییورتان یا نوار ژئوممبران
توصیه: تمام درزها و ترکها ابتدا با پرایمر مخصوص آغشته و سپس با ماده آببند پر شوند.
مرحله پنجم: تست آببندی
پر کردن چاله با ۵ تا ۱۰ سانتیمتر آب
بررسی نشتی در مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت
اگر نشتی وجود داشت، نقاط نفوذ مجدداً عایقکاری شود.
متریالهای پیشنهادی و برندهای معتبر
برندهای مطرح ایرانی:
KIMIA (پودر واترپروف، ملات ترمیمی، چسب پایه سیمانی)
ZISTA (عایقهای کریستالی، ژلهای نانویی)
BETOCHEM (پوششهای دو جزئی ضد آب)
نکات اجرایی مهم
- آببندی باید پیش از نصب هر گونه تجهیز انجام شود.
- سطح زیر عایق باید مرطوب اما بدون آب آزاد باشد.
- اجرای صحیح در گوشهها و محل اتصال دیوار به کف بسیار حیاتی است.
- اجرای واتراستاپ همزمان با آرماتوربندی در درز سرد بتن، در پروژههای نوساز ضروری است.
- اگر در سازههای قدیمی آببندی صورت نگرفته، استفاده از ژل تزریقی در پشت دیوار توصیه میشود.
جمعبندی و توصیه نهایی
آببندی چاله آسانسور، یکی از مراحل حیاتی پیش از نصب تجهیزات مکانیکی و برقی است. بدون اجرای صحیح این مرحله:
امکان نشت رطوبت و آب به سیستم برقی آسانسور وجود دارد.
بازرسی استاندارد آسانسور مردود خواهد شد.
خطر خوردگی فلزات، رشد کپک و بوی نامطبوع در محیط وجود دارد.
اجرای دقیق و حرفهای آببندی، نیازمند استفاده از متریال مناسب، دانش فنی و رعایت جزئیات اجرایی است. پیشنهاد میشود همیشه از تیم اجرایی متخصص در حوزه آببندی ساختمان استفاده شود.
ارسال نظر
نکته: HTML ترجمه نمی شود!